Najważniejsze wydarzenia Starego i Nowego Testamentu
Tablica chronologiczna z Biblii Tysiąclecia opracowanej z inicjatywy Benedyktynów Tynieckich[1].
| ok. 1800-1750 | Abraham powołany do wiary w jednego Boga i do opuszczenia ojczyzny udaje się do ziemi Kannan. |
| ok. 1700 | Patriarcha Jakub (Izrael). |
| ok. 1650 | Józef zarządcą Egiptu, Jakub z synami osiada w ziemi Goszen (pn. Egipt). |
| 1250-1230 | (?) Wyjście Izraelitów pod wodzą Mojżesza z Egiptu. "Czterdziestoletnia" wędrówka przez pustynię. Śmierć Mojżesza. |
| ok. 1220-1200 | Wejście do ziemi Kanaan pod wodzą Jozuego. |
| ok. 1200-1025 | Czasy sędziów. |
| ok. 1050 | Śmierć Helego po bitwie pod Afek. Działalność Samuela. |
| ok. 1040-1010 | Saul. |
| ok. 1010-970 | Dawid królem. 1005-1000 zdobywa Jerozolimę; 998 obejmuje władzę nad całym Izraelem. |
| 970-931 | Salomon. Budowa świątyni. Koniec podboju ziemi Kanaan. |
| 929 | Podział Izraela na dwa królestwa: |
|
Królestwo Judzkie: |
Królestwo Izraelskie: |
| ok.931-914 | Roboam. | ok.931-909 | Jeroboam I. |
| 914-911 | Abijjam. | ||
| 911-870 | Asa. | 909-908 | Nadab. |
| 908-885 | Basza. | ||
| 885-884 | Ela. | ||
| 884 | Zimri (7 dni). | ||
| 884-873 | Omri. Stolicą królestwa Samaria. | ||
| 870-848 | Jozafat. | 873-853 | Achab. Żona jego Izebel popiera kulty bałwochwalcze. Prorok Eliasz. |
| 854-853 | Ochozjasz Izraelski. | ||
| 848-841 | Joram Judzki. | 852-841 | Joram Izraelski. Prorok Elizeusz. |
| 841 | Ochozjasz Judzki. | 841-813 | Jehu. |
| 841-835 | Atalia. | ||
| 835-796 | Joasz Judzki. | 813-797 | Joachaz Izraelski. |
| 796-767 | [2] Amazjasz. | 797-782 | Joasz Izraelski. |
| (791)767-739 | Azariasz (Ozjasz). Prorocy: Izajasz i Micheasz. | 782-753 | Jeroboam II. Prorocy: Ozeasz i Amos. |
| 753 | Zachariasz. | ||
| 753 | Szallum. | ||
| 752-742 | Manachem; 738 płaci daninę Asyrii. | ||
| 739-734 | Jotam. | 742-739 | Pekachiasz. |
| 734-728 | Achaz; 734 prosi o pomoc Asyrię. | 739-731 | Pekach. |
| 731-722 | Ozeasz. | ||
| 728-699 | Ezechiasz. | 721 | Upadek Samarii i Królestwa Izraelskiego. Izraelici w niewoli asyryjskiej. |
| 701 | Najazd Asyryjczyków na Królestwo Judzkie. Zdobycie Lakisz. Oblężenie Jerozolimy. Powtórny najazd Asyryjczyków i klęska pod Jerozolimą. | ||
| 699-643 | Manasses. | 680 | Osadnicy pogańscy sprowadzeni do Samarii. Początek samarytan (synkretyzm religijny). |
| 643-641 | Amon. Prorok Sofoniasz. | ||
| 641-609 | Jozjasz; 622 Znalezienie Księgi Prawa. Reforma religijna. | ||
| 609 | Śmierć pod Megido. | ||
| 609 | (3 mc) Joachaz czyli Szallum. Prorocy Nachum, Habakuk, Jeremiasz. | ||
| 608-598 | Eliakim-Jojakim. | ||
| 605/604 | Pierwsza wyprawa Nabuchodonozora na Palestynę. | ||
| 598-597 | (3 mc) Jojakin (Jechoniasz-Koniasz). Pierwsze przesiedlenie do Babilonu. | ||
| 597-586 | Sadecjasz (Mattaniasz). Prorok Ezechiel rozpoczyna działalność. | ||
| 587-586 | Zdobycie Jerozolimy. Drugie przesiedlenie mieszkańców Judy. | ||
| 582/581 | Trzecie przesiedlenie. | ||
| 560 | Ułaskawienie Jojakina (Jechoniasza) przez Ewil-Merodaka. |
| 538 | Cyrus zezwala Izraelitom powrócić do ojczyzny. Palestyna prowincją perską. |
| 536-515 | Odbudowa i poświęcenie świątyni jerozolimskiej. Prorocy Zachariasz i Aggeusz. |
| 458 | Nowy powrót Żydów pod wodzą Ezdrasza. Narodziny judaizmu. |
| 445 | [3] Nehemiasz namiestnikiem króla perskiego w Judzie. Odbudowa murów Jerozolimy. |
| 323-300 | Oniasz I. |
| ok. 300 | Palestyna pod panowaniem Lagidów. Ustalenie tekstu Pisma świętego. LXX powstaje począwszy od czasów Ptolemeusza II. |
| 220-195 | Szymon II arcykapłanem. |
| 198 | Palestyna przechodzi pod władzę Seleucydów. |
| ok. 170 | Umiera arcykapłan Oniasz III. |
| 167-164 | Wielkie prześladowanie religijne Żydów. Powstanie. |
| 166-160 | Juda Machabeusz. Walki Żydów o wyzwolenie spod panowania Saleucydów. |
| 164 | Oczyszczenie świątyni zbezczeszczonej przez pogan. |
| 160-143 | Jonatan następcą Judy Machabeusza; 152 zostaje arcykapłanem. |
| 143-134 | Szymon wodzem i arcykapłanem. Zakłada dynastię hasmonejską. |
| 134-104 | Jan Hirkan I. Powstanie stronnictw: faryzeuszów, saduceuszów, esseńczyków. Wspólnota w Qumran. |
| 104-103 | Arystobul I. |
| 103-77 | Aleksander Jannaj. |
| 76-67 | Aleksandra Salome. |
| 67-63 | Arystobul II. |
| 63 | Zdobycie Jerozolimy przez Pompejusza. Palestyna prowincją rzymską. |
| 63-40 | Jan Hirkan II. |
| 40-37 | Antygon. |
| 37-4 | Herod Wielki. |
| 7/6 "przed Chrystusem" | Narodzenie Jezusa Chrystusa [4] |
| 4 p.n.e.-33/34 po Chr. | Filip tetrarchą Iturei i kraju Trachonu. |
| 4 p.n.e.-6 po Chr. | Archelaos etnarchą Judei i Samarii. |
| 4 p.n.e.-39 po Chr. | Herod Antypas. |
| ok. 8 | Szaweł-Paweł rodzi się w Tarsie. |
| 18-36[37] | Kajfasz arcykapłanem. |
| 26-36 | Poncjusz Piłat prokuratorem. |
| 27 lub 29 | Wystąpienie Jana Chrzciciela i początek działalności Jezusa Chrystusa. |
| 27-28 lub 30-33 | Działalność publiczna Jezusa Chrystusa. |
| 33/34 lub 36/37 | Męczeństwo św. Szczepana, a po nim niebawem nawrócenie św. Pawła. |
| 37/40-44 | Herod Agrypa I. |
| 37 lub 39 | Św. Paweł nawiedza Kościół jerozolimski. |
| 43 lub 44 | Prześladowanie chrześcijan przez Heroda Agryppę I, śmierć św. Jakuba St. |
| 45-48 | Pierwsza wyprawa misyjna św. Pawła. |
| 49/50 | Tzw. Sobór Jerozolimski. |
| 50-53 | Druga wyprawa misyjna św. Pawła. |
| 52 | Św. Paweł przed Gallionem w Koryncie. |
| 52-60 | Antoniusz Feliks prokuratorem. |
| 53-ok. 93 | Herod Agrypa II. |
| 53-58 | Trzecia wyprawa misyjna św. Pawła. |
| 54-57 | Działalność św. Pawła w Efezie podczas trzeciej wyprawy misyjnej. |
| 58-60 | Uwięzienie św. Pawła w Cezarei Palestyńskiej. |
| 60-62 | Porcjusz Festus prokuratorem. |
| 61-63 | Pierwsze uwięzienie rzymskie św. Pawła. |
| 62 | Śmierć św. Jakuba Młodszego. |
| 66 | Gessius Florus prokuratorem. |
| 66/67 | Drugie uwięzienie rzymskie św. Pawła, zakończone jego śmiercią. |
| 66-70 | Wojna żydowska. |
| 70 | Zburzenie Jerozolimy przez Tytusa |
| ok. 104 | Śmierć św. Jana Apostoła. |
[1] Ze względu na swoiste trudności, jakie napotyka ustalenie chronologii na starożytnym Bliskim Wschodzie, daty jej często są przybliżone i stąd niejednakowe u różnych autorów. W oznaczeniu dat panowania królów Izraela i Judy, tablica opiera się zasadniczo na artykule V.Pavlovsky - E. Vogt, Die Jahre der Koenige von Juda und Israel, Biblica 45 (1964) 321-347.
[2] Bardzo sporna data.
[3] Niektórzy uczeni umieszczają działalność Nehemiasza przed reformą Ezdrasza.
[4] Przyjęte dziś powszechnie obliczenia ery chrześcijańskiej są dziełem mnicha scytyjskiego Dionizego Małego (Dionysius Exiguus), który ich dokonał na polecenie papieża Jana I. Niestety, Dionizy pomylił się w swoich obliczeniach, ustalając datę narodzin Chrystusa Pana na rok 754 od założenia Rzymu, podczas gdy datę tę należało cofnąć przynajmniej o pięć lub nawet nieco więcej lat.